Video oyunları denildiğinde kafamızda oluşan en basit ve temel şablon oyna-bölümü tamamla-bölüm sonu bossunu öldür şeklindedir. Oyunların temelindeki işleyiş şekli bu yöndedir çünkü, zihinsel olarak sürekli bir ilerleme kaydetmeye programlıyızdır ve bu ilerleme sonucunda da ödüllendirilmeyi bekleriz. Peki ya ilerleme kaydedemediğimiz oyunlar? Veya ödülümüzün sadece bir ilerleme kaydetmek olduğu oyunlar? Bunları oynayabilir miyiz ki, oynayabilirsek de zevk alır mıyız? Oyunların üzerine kurulu olduğu bir diğer mantık da zorlanma hissimizin rekabet duygumuzu dürtmesi ve bizi daha çok çabalamaya, daha iyisini yapmaya itmesidir.
Fakat bazı oyunlar da vardır ki, bizi daha iyisini yapmaya iteceği yerde uçurumdan aşağı iter. Önümüze öyle zorluklar çıkartır ki kan ter içinde kalır, küçük bunalımlar geçiririz. İşte bu yazımızda, bize duvar yumruklatan, ”Ama yapmıştım!” dedirten, sizi dışarıdan gören birine ”bunu kendine neden yapıorsun” diye sordurtan oyunlara bir göz atacağız.
Souls serisi
Zor oyun denildiğinde akla ilk gelen oyunların başında gelir Souls serisi. Yapı itibariyle yolumuza çıkan şeyleri keserek ilerlemek gibi basit bir amacı var gibi görünen bu oyun aynı zamanda bu amacı gerçekleştirmeyi acımasız bir şekilde imkansız gibi gösteriyor. Başarılı olup düşmanları temizlediniz, bir şekilde bossa mı geldiniz? Bossun sizi yerden yere vurmasıyla öldüğünüzde, tüm düşmanların geri geldiğini, aynı yolu geri gitmek zorunda olduğunuzu görüyorsunuz. O an anlıyorsunuz ki oyun size sadece tek bir konuda acımasız davranmıyor.
Souls oyunlarının zorluğunun da ötesinde en yıldırıcı yanı aslında o kadar da zor olmaması, oyunun sizi dövüşürken yaptığınız minik hatalardan veya başka şeylerden dolayı affetmemesidir. Ve hata yaptığınızda sinirlendiğiniz şeyin oyundan ziyade kendiniz olmasıdır. Bize bu muazzam hisleri yaşattığı için Souls oyunları en sevdiğimiz zor oyunlardandır.
Cuphead
Bu kendine has, son derece ilgi çekici, tatlı mı tatlı çizgi film görüntüsüne aldanıp oynarsanız, gözyaşları içinde koşarak annenize sarılmanıza sebep olabilecek türde bir oyun Cuphead. Yine de oyun o kadar hoş görüntüler ve düşmanlar sunuyor ki sonrakinin ne olacağını merak etmekten kendinizi alamıyorsunuz. Detaylı anlatım için tıklayın: Cuphead incelemesi
Sinir krizleri geçirten bir oyun olmasına rağmen 2017 yılının en iyi oyunlarından biriydi Cuphead ve bolca beğeni toplamıştı.
Super Meat Boy
Tuzaklarla dolu haritaları aşıp kız arkadaşımızı kurtarmaya çalıştığımız bu platform oyununda bahsedilen haritaları aşmak o kadar da kolay olmuyor elbette. Oldukça ikonik olan, zor oyun denildiğinde akla ilk sırada gelen bu oyun aynı zamanda bir bölümü kaç kerede geçtiğinizi göstererek zor olmakla kalmayıp üstüne bir de sizinle alay ediyor. Fakat zorluğunu ballandıra ballandıra anlattığımız bu harika oyun zor olmakla birlikte aynı zamanda da bir o kadar da bağımlılık yapıcı.
Darkest Dungeon
Zindanlar! Onların olmadığı bir oyun düşünülebilir mi? ”Dungeon-crawler” olarak geçen Darkest Dungeon’da zindandan daha bol bir şey yok. Yiyeceklerimizi, meşalelerimizi ve savaşçılarımızı yanımıza alıyor, çeşitli zindanları temizlemeye koyuluyoruz. Tahmin edersiniz ki bu zindanları temizlemek, sıra tabanlı savaşımızda yaptığımız hamlelerin sonuçları, envanterimizdeki eşyalarımızın kullanımı ve oyunla ilgili daha pek çok şey oldukça cezalandırıcı olabildiği gibi kahramalarımız da zindanda yaşanan bu zorluklardan psikolojik olarak etkileniyorlar ve oyunun zorluğu yepyeni bir boyut kazanıyor.
Don’t Starve
Zorluğunu hayatta kalmaya dayandıran bu oyunda, sadece hayatta kalmakla değil açlıkla, karanlıkla, yaratıklarla, akıl sağlığımızla ve daha çok fazlasıyla mücadele etmek zorundayız. Tüm bunları Tim Burton’ı anımsatan görselliğiyle harmanlayarak önümüze sunan Don’t Starve çok başarılı bir bağımsız yapım.
Yazımızda verdiğimiz kan kusturan tüm bu oyunlar aynı zamanda da bir o kadar zevkli. Ve zor oyunların büyüsü de işte bu noktada yatıyor. Zor olduğu için korkup kaçmamak, tüm bu oyunları deneyimlemek herkese tavsiyemizdir!
